ഭൂമിയെപ്പോലെ ആയാലും ഗ്രഹം ചെറുതാണെങ്കിൽ ജീവൻ നിലനിൽക്കില്ല; പുതിയ പഠനം

ഭൂമിയെപ്പോലെ പാറക്കെട്ടുകളുള്ള ഒരു ഗ്രഹം, അതും ജീവന് അനുയോജ്യമായ മേഖലയായ വാസയോഗ്യ മേഖലയിൽ (ഹാബിറ്റബിൾ സോൺ) ഒരു നക്ഷത്രത്തെ ചുറ്റുന്നുണ്ടെങ്കിൽ പോലും, അത് വളരെ ചെറുതാണെങ്കിൽ ജീവൻ നിലനിൽക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് പുതിയ പഠനം. ഒരു ഗ്രഹത്തിന് ദീർഘകാലം അന്തരീക്ഷം നിലനിർത്താൻ കഴിയണമെങ്കിൽ കുറഞ്ഞത് ചൊവ്വയുടെ വലിപ്പത്തേക്കാൾ കൂടുതലായിരിക്കണം എന്നാണ് കാലിഫോർണിയ സർവകലാശാലയിലെ റിവർസൈഡ് ഗവേഷകർ നടത്തിയ പഠനം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഭൂമിയെപ്പോലെ ശ്വസിക്കാൻ കഴിയുന്ന അന്തരീക്ഷം നിലനിർത്താൻ ഒരു ഗ്രഹത്തിന് എത്ര വലിപ്പം ആവശ്യമാണ് എന്ന ചോദ്യത്തിനാണ് പഠനം ഉത്തരം തേടുന്നത്. കാലിഫോർണിയ സർവകലാശാലയിലെ ഗ്രഹശാസ്ത്രജ്ഞ മിഷേൽ ഹില്ലും സംഘവും നടത്തിയ ഈ പഠനം ദി പ്ലാനറ്ററി സയൻസ് ജേണലിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. പ്രപഞ്ചത്തിൽ ജീവനെ തേടുന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞർക്ക് ഏത് ഗ്രഹങ്ങളിലാണ് കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കേണ്ടതെന്ന് തീരുമാനിക്കാൻ ഈ കണ്ടെത്തൽ സഹായകമാകുമെന്ന് വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു.ജീവനെ കണ്ടെത്താനുള്ള തിരച്ചിലിന് പുതിയ മാനദണ്ഡംഒരു നക്ഷത്രത്തിന് ചുറ്റും ദ്രവജലം നിലനിൽക്കാൻ അനുയോജ്യമായ താപനില ലഭിക്കുന്ന പ്രദേശമാണ് വാസയോഗ്യ മേഖല. അന്യഗ്രഹ ജീവനെ കണ്ടെത്താനുള്ള അന്വേഷണത്തിൽ ഈ മേഖലക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. എന്നാൽ ഈ പ്രദേശത്തുള്ള ചെറിയ ഗ്രഹങ്ങൾക്കും വലിയ വെല്ലുവിളികളുണ്ട്. നക്ഷത്രത്തിൽ നിന്നുള്ള വികിരണവും സൗരക്കാറ്റും ഗ്രഹത്തിന്റെ അന്തരീക്ഷത്തെ പതുക്കെ ഇല്ലാതാക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.മിഷേൽ ഹില്ലും സംഘവും ഭൂമിയെപ്പോലുള്ള വിവിധ വലിപ്പത്തിലുള്ള പാറഗ്രഹങ്ങളുടെ അന്തരീക്ഷ പരിണാമം കമ്പ്യൂട്ടർ മോഡലുകളിലൂടെ പരിശോധിച്ചു. പഠനമനുസരിച്ച്, ദീർഘകാലം അന്തരീക്ഷം നിലനിർത്താൻ ഒരു ഗ്രഹത്തിന് ഭൂമിയുടെ ഏകദേശം 80 ശതമാനം വലിപ്പമെങ്കിലും ആവശ്യമാണ്. എന്നാൽ പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഭൂമിയുടെ 60 ശതമാനം വലിപ്പമുള്ള ഗ്രഹങ്ങൾക്കും സ്ഥിരമായ അന്തരീക്ഷം നിലനിർത്താൻ കഴിയാമെന്ന് കണ്ടെത്തി.ചെറിയ ഗ്രഹങ്ങൾക്ക് അന്തരീക്ഷം നഷ്ടപ്പെടുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?ഭൂമിയേക്കാൾ ചെറിയ ഗ്രഹങ്ങൾക്ക് ഗുരുത്വാകർഷണം കുറവായിരിക്കും. അതിനാൽ അന്തരീക്ഷത്തിലെ വാതകങ്ങളെ പിടിച്ചുനിർത്താനുള്ള ശേഷിയും കുറയും. കൂടാതെ അവയുടെ കാന്തിക മണ്ഡലം ദുർബലമായതിനാൽ നക്ഷത്രവികിരണത്തിൽ നിന്ന് സംരക്ഷണം ലഭിക്കാനും ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. ചെറിയ ഗ്രഹങ്ങളുടെ ഉൾഭാഗമായ മാന്റിൽ പാളിയും വേഗത്തിൽ തണുത്തുറയും. ഇതോടെ അഗ്നിപർവത പ്രവർത്തനങ്ങൾ കുറയുകയും അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് പുതിയ വാതകങ്ങൾ എത്തിക്കുന്ന പ്രക്രിയ മന്ദഗതിയിലാകുകയും ചെയ്യും. ഒരു ഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് അന്തരീക്ഷം നഷ്ടപ്പെടുന്ന വേഗതയേക്കാൾ വേഗത്തിൽ അഗ്നിപർവതങ്ങൾ വാതകങ്ങൾ പുറന്തള്ളാൻ കഴിയാത്ത സാഹചര്യത്തിലാണ് ജീവന് അനുയോജ്യമായ അന്തരീക്ഷം നിലനിർത്താൻ കഴിയാതെ വരുന്നത്.കാർബൺ ഡയോക്സൈഡിന് നിർണായക പങ്ക്ഗ്രഹത്തിന്റെ അന്തരീക്ഷ സംരക്ഷണത്തിൽ കാർബൺ ഡയോക്സൈഡിന് വലിയ പങ്കുണ്ടെന്ന് ഗവേഷകർ കണ്ടെത്തി. മാന്റിലിൽ കൂടുതൽ കാർബൺ ഉള്ള ഗ്രഹങ്ങൾക്ക് അഗ്നിപർവത പ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെ കൂടുതൽ കാർബൺ ഡയോക്സൈഡ് പുറത്തുവിടാൻ കഴിയും. കാർബൺ ഡയോക്സൈഡ് ഒരു ഭാരമേറിയ തന്മാത്രയായതിനാൽ ഗ്രഹത്തിന്റെ ഗുരുത്വാകർഷണത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. അതിനാൽ അന്തരീക്ഷം നിലനിർത്താൻ ഇത് സഹായകമാകാം. കൂടാതെ താരതമ്യേന വലിയ മാന്റിൽ ഉള്ളതും, റേഡിയോ ആക്ടീവ് മൂലകങ്ങളുടെ അളവ് കൂടുതലുള്ളതുമായ ഗ്രഹങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ കാലം ചൂട് നിലനിർത്താനും അഗ്നിപർവത പ്രവർത്തനം തുടരാനും കഴിയുമെന്ന് പഠനം വ്യക്തമാക്കുന്നു.അന്തരീക്ഷം നഷ്‍ടമായ ഗ്രഹങ്ങൾക്കും പ്രതീക്ഷആദ്യകാല അന്തരീക്ഷം പൂർണമായി നഷ്ടപ്പെട്ട ചെറിയ ഗ്രഹങ്ങൾക്കും ജീവന്റെ സാധ്യത പൂർണമായി തള്ളിക്കളയാനാകില്ലെന്ന് ശാസ്ത്രജ്ഞർ പറയുന്നു. ധൂമകേതുക്കളുടെയും ഛിന്നഗ്രഹങ്ങളുടെയും കൂട്ടിയിടികൾ വഴി ഹൈഡ്രജൻ, ഓക്സിജൻ തുടങ്ങിയ വാതകങ്ങളുടെ ഘടകങ്ങൾ ഗ്രഹത്തിലേക്ക് എത്തുകയും പുതിയ അന്തരീക്ഷം രൂപപ്പെടാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യാം. പ്രത്യേകിച്ച് നക്ഷത്രത്തിന്റെ പ്രായം കൂടുകയും അതിലെ ശക്തമായ വികിരണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ കുറയുകയും ചെയ്ത ശേഷമുള്ള കൂട്ടിയിടികൾ ചെറിയ ഗ്രഹങ്ങൾക്ക് രണ്ടാം അവസരം നൽകാമെന്നാണ് വിലയിരുത്തൽ.ഭാവിയിലെ പഠനങ്ങൾ ചുവന്ന കുള്ളൻ നക്ഷത്രങ്ങളെ ലക്ഷ്യമിടുംഭാവിയിൽ ഈ മാതൃക ഉപയോഗിച്ച് ചുവന്ന കുള്ളൻ നക്ഷത്രങ്ങളെ ചുറ്റുന്ന ഗ്രഹങ്ങളെയും പഠിക്കാനാണ് ഗവേഷകരുടെ പദ്ധതി. നമ്മുടെ ഗാലക്സിയിലെ ഏകദേശം 75 ശതമാനം നക്ഷത്രങ്ങളും ഈ വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്നു. ട്രാപ്പിസ്റ്റ്-1 പോലുള്ള ചുവന്ന കുള്ളൻ നക്ഷത്രങ്ങൾക്ക് ചുറ്റും നിരവധി പാറഗ്രഹങ്ങളുണ്ട്. ഇവയിൽ ചിലത് വാസയോഗ്യ മേഖലയിലുമാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.ജെയിംസ് വെബ് ബഹിരാകാശ ദൂരദർശിനി പോലുള്ള ഉപകരണങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഇത്തരം ഗ്രഹങ്ങളുടെ അന്തരീക്ഷത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ശേഖരിക്കാനാകുമെന്നാണ് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്.